หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือการลงทุนที่ดีมากๆเล่มหนึ่งที่นักลงทุนไม่ควรพลาดครับ

หรังสือ เล่มนี้มีการพูดถึงหลักการลงทุนของ กุรุระดับโลกหลายต่อหลายคน เช่น

วอร์เรน บัฟเฟต ,ฟิลลิป ฟิชเชอร์ ,เซอร์จอห์น เทมป์เพลตัน , จอห์น เนฟฟ์

จอสร์จ โซรอส,แอนโทนี่ โบตัน

ซึ่งแต่ละคนที่กล่าวมาล้วนแล้วแต่เป็นสุดยอดนักลงทุนของโลกนี้

หนังสือเล่มนี้ได้สรุปใจความหลักๆของการลงทุนของเหล่าเซียนหุ้นเอาไว้อย่างดี

ผมแนะนำให้นักลงทุนทุกท่านหาซื้อมาอ่านครับ

หาซื้อได้ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปครับ

และจะมีการถามตอบเรื่องหลักการดู cash flow เชิงลึกที่หาไม่ได้จากที่ไหนโดยผมเป็นคนถาม และคุณ chinn ผู้เชี่ยวชาญการตีแตกหุ้นจาก cash flow จะเป็นคนตอบ

และจะมีบรรยายพิเศษเรื่อง super stock จากผมอีกประมาณครึ่งชั่วโมง โดยจะเปิดรับ 30 ที่นั่ง สถานที่อยู่ใจกลางถนนสาธร มีค่าใช้จ่ายเป็นค่าเช่าห้องคนละ 500 บาท

โดยงานจะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 28 มกราคม (วิทยาการไม่ได้ค่าบรรยายแต่ทำเป็นวิทยาทานต้องขอบคุณ คุณ chinn ในความ เสียสละเวลาเพื่อให้ความรู้กับนักลงทุนรุ่นใหม่ด้วยครับ)

 โดยผู้ที่สนใจจะไปร่วมงานนี้ ต้อง email มาที่ honghardcore@hotmail.com

แล้วตอบคำถามดังต่อไปนี้

1.ชื่อ นามสกุล อาชีพ

2.คุณมีหลักการในการดูกระแสเงินสดในการลงทุนอย่างไรบ้าง ยกตัวอย่าง

3.คุณลงทุนสไตล์ไหน

 4.คุณวัดมูลค่าหุ้นด้วยวิธีไหน อย่างไร

การส่งคำตอบมาเป็นการเช็กพื้นฐานและทัศนคติของผู้เรียนว่าตรงกับกลุ่มเป้าหมายของวิทยากรหรือไม่ อย่างที่บอกว่าผมทำขึ้นมางานนี้ไม่มีรายได้เนื่องจากหักค่าสถานที่แล้วก็แทบจะหมดพอดีดังนั้นจึงต้องการ คนที่มาแล้วได้ประโยชน์มากที่สุด course นี้จะไม่มีการจัดซ้ำจัดเพียงครั้งเดียว

 สำหรับคนที่ email มาแล้วไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายผมจะไม่ตอบอีเมล์ของท่าน และขอให้เข้าใจด้วยว่าผมไม่ได้เลือกที่รักมักที่ชัง แต่ที่นั่งมีจำกัด จัดรอบเดียว

การได้คนที่ทัศนคติและพื้นความรู้ที่เหมาะกับการบรรยายจึงเป็นเรื่องสำคัญ สำหรับคนที่ email มาแล้วเป็นกลุ่มเป้าหมายผมจะส่งสถานที่จัดงานกับเวลากลับไปให้ท่าน และห้ามท่านพาคนมาเกินเพราะที่นั่งถูก fix เอาไว้แล้ว

ถ้าพามาเกินแล้วที่นั่งไม่พอจะเชิญท่านกลับบ้าน ค่าใช้จ่าย 500 บาทจ่ายวันงาน ใครที่ผมส่งเมล์ตอบไปแล้ววันงานท่านไม่มาชื่อของท่านจะถูก black list ไม่ให้เข้าร่วมกิจกรรมใดๆอีกต่อไป ถ้าได้รายชื่อคนมาเรียนครบ 30 คนจะขึ้นว่าเต็มแล้วไม่เปิดรับสมัครอีกดังนั้นใครอยากมาก็รีบเมล์มา

1.สไตล์การลงทุนของคุณ chinn เป็น vi ผสม soros ใช่หรือไม่ เพราะจะเริ่มมองจาก worst case ก่อนว่าราคาหุ้นควรจะเป็นเท่าไหร่โดยคิดว่าถ้า cash flow ค่อนข้างแย่บริษัทจะสร้างเงินได้กี่ปีถึงจะคืนทุน เปรียบเหมือนแนวคิดว่าตัวเองอยู่ในสงครามแล้วต้องยิงคนอื่นจากใน บังเกอร์ (ไม่ตายแน่นอน) เช่น dtac ก็มองว่าปีนี้สร้าง ebitda ได้ 20000 ล้านและตอนที่คุณชินตีแตกแถว 50 บาทนั้น dtac มี cash 10000 ล้านมีเงินลงทุนอีก 11000 ล้าน และมีจำนวนอยู่ 2367 ล้าน ดูแล้วถ้านำเงินสดมาจ่ายปันผลก็น่าจะจ่ายได้ประมาณ 8.8 บาทต่อหุ้น แต่คุณชินคาดว่าเขาน่าจะจ่ายได้ในระดับ 16 บาท ไม่ทราบว่าพอจะแชร์วิธีการคำนวนในตอนนั้นให้ฟังได้ไหม

2.กรณีของ dtac นั้น margin of safety คือ ebitda ว่าจะทำได้เท่าไหร่และมีเงินปันผลต่อปีเท่าไหร่แต่การลงทุนควรมีตัวเร่งในกรณีนี้คือปันผลพิเศษถูกไหมครับ อยากถามว่าถ้าตอนนั้นไม่มีเรื่องปันผลพิเศษ dtac ก็จะไม่ซื้อใช่หรือไม่แม้จะมี cash flow ค่อนข้างแข็งแกร่งเพราะแนวคิดการลงทุนของคุณ chinn ต้องปลอดภัยและมีตัวเร่งถ้าปลอดภัยอย่างเดียวก็ไม่เล่น

3.คุณชินเคยเล่าว่ามีการตีแตก acl เนื่องจาก acl มีเงินสดต่อหุ้นมากกว่า market cap ค่อนข้างเยอะ แต่ว่าหุ้นแบงค์หรือ finance ก็มีเงินสดต่อหุ้นเกินราคาหุ้นอยู่บ่อยๆทำไมตอนนั้นถึงตัดสินใจซื้อ acl ล่ะครับ และตอนนั้นมอง fair value ไว้ประมาณเท่าไหร่ วิธีคิดคร่าวๆเป็นอย่างไร

4.การใช้มาร์จิ้นสไตล์คุณชินคือเริ่มจากการหาหุ้นที่ต้องแพ้ยากก่อนคือมี cash flow ที่สูงและอย่างน้อยหุ้นต้องมี upside 100% แล้วค่อยถัวเฉลี่ยขาขึ้นโดยการใช้มาร์จิ้นใช่ไหมครับ ก็คือมาร์จิ้นนั้นถ้าใช้ต้องถัวเฉลี่ยขาขึ้นเท่านั้นและหุ้นจะต้องมี upside ที่สูงมากพอควรเพื่อให้ราคาที่ทยอยถัวเฉลี่ยซื้อยัง undervalue เพราะถ้าซื้อโดยมี upside แค่ 20% คงถัวเฉลี่ยขาขึ้นไม่ได้เนื่องจากขึ้นไปแป๊ปเดียวก็ถึง fair value แล้ว

และขอขอบคุณคุณชินมากที่แชร์ความรู้ทางการลงทุนและวิธีคิดให้กับเพื่อนๆครับ

-หลายคนชอบดู bv แล้วประเด็นคือ bv ใช่ในการลงทุนได้จริงไหมเช่น

หุ้นโรงแรม e มี pbv ถูกกว่าหุ้นโรงแรม m แบบนี้เราจะบอกว่าหุ้นโรงแรม e ถูกกว่า m ได้ไหม

ประเด็นคือ โรงแรม e ไม่ได้มีแบรนที่แข็งแกร่งอะไร แต่โรงแรม m มีแบรนเป็นของตัวเองและใช้แบรนนั้นในการรับจ้างบริหารและทำให้โรงแรม m สามารถเติบโตได้โดยที่ไม่ต้องลงทุนหนักเพราะการที่มีแบรนนั้นเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ในงบดุล แต่เป็นสิ่งที่ทำเงินทำทองให้บริษัทได้

ถ้าเราให้ pbv เท่ากันแบบนี้เราจะไม่ให้คุณค่าอะไรกับการที่โรงแรม m มีแบรนเป็นของตัวเองที่แข็งแกร่งแล้วนำไปใช้หารายได้เพิ่มได้เลยหรือ ถ้าเมีคนสองคนจะเขียนหนังสือ pocket book ขาย คนนึง no name กับอีกคนเคยเป็นตัวประกอบในภาพยนต์มี fan page ที่มีคนกด like เป็นหมื้่นคน ถ้าออก pocket book มาใครจะขายดีกว่า แล้วชื่อเสียงถือว่าจับต้องได้ไหม ไม่ได้เพราะเป็นสิ่งสมมุติแต่ใช้หารายได้ ได้ไหมคำตอบคือได้แล้วถ้าเราวิเคราะห์แนวโน้มอนาคตของคนที่จะสร้างรายได้เราควรจะรวมสิ่งที่ใช้หาเงินได้แต่จับต้องไม่ได้เข้าไปด้วยไหม

นอกจากนี้โรงแรม m ก็มีธุรกิจอาหารจานด่วนที่ไม่ใช่ cycle เหมือนโรงแรม e เป็นธุรกิจที่โตไปเรื่อยๆดังนั้น bv ของโรงแรม m คงไม่สามารถเปรียบเทียบกับโรงแรม e ที่เป็น pure hotel ได้

-หุ้นประกันชีวิตขายเบี้ยแล้วได้รับเบี้ยต่อเนื่องทบต้นขึ้นเรื่อยๆบริษัทมีเงินลงทุนเพิ่มขึ้นต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว ถ้าเรามองว่า pbv สูง เราต้องถามว่าจริงๆ bv ของเขาคืออะไร bv ของเขาไม่ได้สะท้อนเบี้ยรับที่จะได้เพิ่มต่อเนื่องมาอีกหลายๆปีข้างหน้าซึ่งทำให้เขามีเงินลงทุนมากขึ้น แล้วแบบนี้เราควรดู bv เป็นประเด็นสำคัญไหม ถ้าเราบอกว่าสำคัญแสดงว่าเราตีมูลค่าของบริษัทที่หยุดผลิตเงินสดให้เรากับบริษัทที่ผลิตเงินสดต่อเนื่องให้เราได้เท่ากันงั้นหรือ

-ถ้าหุ้นตัวนึงเรารู้ว่าเขาซื้อของมาราคาแพงเขาไซฟ่อนเงินของ 100 บาทเขาซื้อมา 200 บาท bv เขาบันทึกของแพงกว่าจริงเยอะ ถ้าเราคิดว่า bv คือของจริง ทั้งๆที่เป็นของแพงเกินจริงเปรียบเหมือนมีคนเอาของ 1 บาทมาขายเราสองบาทเราจะซื้อไหม เราจะซื้อเพราะเขาบอกว่ามัน 2 บาท หรือเราจะไม่ซื้อเพราะเรารู้ว่าจริงๆมันแค่ 1 บาท

-roa ถ้าโรงพยาบาลแห่งนึงมี roa 15% กลับบริษัทรับจ้างผลิตแห่งนึงมี roa 15% เราคิดว่าเหมือนกันไหมถ้าเหมือนกันต้องถามว่าถ้าเราใช้เงิน 1000 ล้านแล้วเราสร้างกำไรได้ 150 ล้านเท่าบริษัทรับจ้างผลิตไหมถ้าได้ก็แสดงว่า roa แบบนี้ธรรมดาเลียนแบบกันได้ไม่ยาก แต่ถ้าเราใช้เงิน 10000 ล้านสร้างกำไรไม่ได้ 1500 ล้านเหมือนโรงพยาบาลแห่งนึงเพราะว่าไม่มีคนเชื่อถือโรงพยาบาลของเราเพราะโรงพยาบาลเราไม่มีชื่อเสียง ไม่มีหมอเก่งๆอยากมาทำงานด้วย แบบนี้ roa ของโรงพยาบาล 15% แสดงว่ามี premium มากกว่า 15% ของหุ้นรับจ้างผลิตถูกไหม

-บริษัทผลิตขนมปังแห่งนึงถ้าเราดูว่าเขามี roa เท่าไหร่ดูเผินๆก็อาจจะไม่มีอะไร แต่บริษัทเขาขายขนมปังได้ทั่วประเทศแสดงว่าระบบ logistic ของเขาต้องดีมากเพราะความสำคัญของขนมปังคือความสด ถ้าว่าถ้าเราลงทุน asset เท่ากับเขา เราจะมีระบบ logistic ดีเท่ากับเขาได้หรือ เราจะมีแบรนขนมปังที่ผู้บริโภคมักมองหาแบบเขาได้หรือ ถ้าไม่ได้แสดงว่าธุรกิจมีแบรน

-roe สูง หลายคนชอบหุ้น roe สูงๆแต่มีประเด็นอะไรบ้างที่ต้องดู บริษัทกลุ่มสิ่งพิมพ์แห่งนึงมี roe 30% ต่อเนื่องแต่ทุนของบริษัทไม่เพิ่มขึ้นเลยเพราะบริษัทจ่ายปันผลออกมาหมดแบบนี้กำไรไม่โตบริษัทก็มี roe ที่สูงต่อเนื่องได้ แต่บริษัทอื่นๆที่ปันผลต่อๆ ลองยกตัวอย่างแบบสุดโต่งไม่ปันผลเลย แล้วบริษัทมี roe 20% ต่อเนื่อง ถ้าแต่เดิมบริษัทมีทุนอยู่ 1000 ล้านและทำกำไรได้ 200 ล้านก็มี roe 20% ถ้าบริษัทไม่ปันผลเลยแล้วจะ maintain กำไรระดับ 20% ปีต่อไปบริษัทจะมีทุน 1200 ล้านและมีกำไร 240 ล้านเพื่อ maintain roe ระดับ 20% ถ้าบริษัท maintain ได้ 5 ปีลองคิดดูว่า wealth ผู้ถือหุ้นจะเพิ่มขนาดไหน

-บริษัทสำรวจและขุดเจาะมีไม่ต่ำ roe 20% ต่อเนื่องยาวนานและมี npm 30% ต่อเนื่องยาวนานทั้งๆที่เสีย tax ถึง 50% แสดงว่าบริษัทมี model ทางธุรกิจที่ดีเนื่องจากการขุดก๊าซธรรมชาติต้องได้สัมปทานบริษัทมีสัมปทานในอ่าวไทยและพม่าถามว่าถ้าราคาน้ำมันขึ้นอยู่ๆจะมีคนไปขุดก๊าซทีพม่าจะเกิดอะไรขึ้นคำตอบคงไม่พ่นโดนยิงเพราะก๊าซเป็นสำหรับของประเทศ ในทางกลับกันโรงกลั่นกับปิโตรเคมีถ้ากำไรดีก็จะมีการสร้างโรงงานซึ่งทำให้ไม่สามารถ maintain npm และ roe ที่สูงได้ แบบนี้เราจะเหมาว่าหุ้นที่สามกลุ่มนี้น่าลงทุนเท่ากันเพราะมีบริษัทแม่แบบเดียวกันได้หรือไม่

-ถ้าเราบอกว่าร้านสะดวกซื้อแห่งนึงมี pbv สูงจึงไม่น่าลงทุน แต่จริงๆแล้วร้านสะดวกซื้อมีอำนาจต่อรองสูงมากและไม่ต้องลงทุนหนักในการขยาายธุรกิจเพราะใช้การเช่า ร้านสะดวกซื้อเพิ่มมาร์จิ้นได้โดยการขายสินค้าแช่แข็งและแซนวิช และสามารถทำสินค้า house brand ได้เองและร้านสะดวกซื้อก็จะรู้ต้นทุนของสินค้าที่นำมาขายมากขึ้นแบบนี้มีอำนาจต่อรองสูงขึ้น แบบนี้ถ้าเราใช้เงินลงทุนในการทำร้านสะดวกซื้อบ้างโดยเงินลงทุนเท่ากับ bv ของร้านสะดวกซื้อเราจะทำกำไรได้แค่กี่% ของร้านสะดวกซื้อแห่งนี้

-ถ้าธุรกิจอิเล็กทรอนิกมี pbv ที่สูงเพราะบริษัทมี growth ต่อเนื่องหลายปีเราก็เลยคิดว่าธุรกิจนี้มี barry to entry ทั้งๆทีจริงๆแล้วมันไม่มี เหมือนหุ้นที่ผลิต pcba ที่อยู่ๆลูกค้าก็ถูก take over 5 รายโดยที่ลูกค้า 5 รายมียอดขายประมาณ 50% ของบริษัทหายไปเพราะคนที่มา take เปลี่ยนนโยบายไปซื้อสินค้าจากเจ้าอื่น แบบนี้ถ้าเราให้ premuim กับหุ้นตัวนี้สูงมากๆเราก็เจ็บหนักได้เพราะธุรกิจลักษณะนี้พึ่งพิงลูกค้าไม่กี่รายซึ่งไม่เหมือนบริษัทร้านสะดวกซื้อหรือขายขนมปังหรือโรงพยาบาล

-ธุรกิจอิเล็กทรอนิกและยานยนต์เป็นธุรกิจที่ต้องลงทุนหนักตลอดเวลาอย่างหุ้นผลิต pcba ที่เคยเป็นนางฟ้ามาก่อนระหว่างเติบโตก็ต้องมีการจ่าย stock dividend ซึ่งทำให้ dilute eps หรืออย่างหุ้นผลิตเพลาข้างจะลงทุนเครื่องจักรสำหรับผลิต model รถรุ่นใหม่ๆก็ต้องเพิ่มทุนผ่านการออก t-1 และหุ้นฉายา ดาวน้อย ก็เป็นหุ้นที่ไปเพิ่มทุนที่ราคาเกือบ peak เหมือนกัน ดังนั้น long-term ของบริษัทเหล่านี้แม้ว่าจะโตได้แต่ก็จะมี share เพิ่มขึ้นซึ่งต่างจากหุ้นเติบโตที่ใช้เงินลงทุนน้อยดังนั้นหุ้นแบบนี้ก็ควรจะมี pe ต่ำกว่า

จะเห็นได้ว่าถ้านักลงทุนเข้าใจ model ธุรกิจและเรื่องของแบรนแล้วน่าจะทำให้นักลงทุนเข้าใจการให้ค่า pe pbv ของตลาดมากขึ้น

ต่อมาเขาได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่มีฉายาว่าเครื่องจักรไร้พ่าย กัลเซีย กัลเซียนั้นเป็นคนที่เก่งเกินขอบเขตของมนุษย์หมัดของกัลเซียหนักมากพอที่จะทำให้กระเด็นไปไกลหรือสลบไปเลย ท่าล็อกของกัลเซียสามารถทำให้คนพิการได้ตลอดชีวิต

ดูไปแล้ว คิอิจิ ไม่น่าจะสู้กัลเซียได้แต่เมื่อได้สู้กันจริงๆ คิอิจิกับเอาชนะกัลเซียได้เพราะเขาใช้ทั้งท่ามวยไทยท่าจับล็อกที่ได้เรียนรู้จากการต่อสู้กับคนอื่นๆและนำมาประยุกต์ใช้กับตัวเขาเอง

คิอิจิได้พูดกับกัลเซียว่า “ถ้านายเคารพในตัวคู่ต่อสู้นายก็จะได้เรียนรู้จากเขา แต่เพราะนายไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตาชีวิตของนายจึงไม่ก้าวหน้าไปไหน“

ผมประทับใจคำพูดของคิอิจิมากและผมคิดว่าคำพูดนี้สะท้อนชีวิตนักลงทุนจริงๆด้วยเช่น การที่เราเล่นแต่หุ้นอาหารแล้วเราก็บอกว่าคนที่เล่นหุ้นสื่อสารได้กำไรเยอะๆมันฟลุ๊ก หรือบอกว่าพวกที่เล่นหุ้น commodity แล้วรวยเป็นพวกที่ชอบเสี่ยงโชค การคิดแบบนี้ดูเผินๆก็ไม่เสียหายอะไรเพราะตราบใดที่เราเล่นหุ้นอาหารแล้วกำไรเราอาจจะนึกว่าเราเก่งสุดแล้ว และคิดว่าคนที่กำไรจากหุ้นประเภทอื่นๆนั้นน่าจะฟลุ๊กเพราะทำไมกล้าเล่นหุ้นที่ pe แพงๆ หรือทำไมกล้าเล่นหุ้นที่รายได้ไม่แน่นอน คนที่คิดแบบนี้ก็เหมือน กัลเซีย ก็คือเก่งแล้วแต่ไม่เคยเคารพและเห็นใครอยู่ในสายตาทำให้รู้สึกว่าโลกนี้ตัวเองยิ่งใหญ่มากที่สุด สุดท้ายชีวิตก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆเพิ่ม แต่คนที่มานั่งศึกษาว่าทำไมคนนี้เขาถึงกำไรหุ้นสื่อสารตัวนั้นเยอะจังเลย ตอนซื้อเขาคิดอะไรหน่อ เราลองถามเขาดูดีกว่า เราลองนัดเขาทานข้าวดูดีกว่าแล้วแลกเปลี่ยนไอเดียกัน การทำแบบนี้กลับทำให้เราได้เรียนรู้ว่าคนที่เล่นหุ้นในแบบที่ต่างจากเราเรา success เพราะอะไรและทำให้เราได้เรียนรู้มากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งเหล่านี้เริ่มมาจากการยอมรับในตัวผู้อื่นและยอมรับว่าเรายังมีเรื่องไม่รู้อีกมากมาย หลังๆนี้ผมไม่กล้าแม้แต่จะพูดว่าหุ้นตัวไหนเป็นหุ้นปั่นแม้แต่ตัวเดียว เพราะจริงๆแล้วผมอาจจะไม่รู้พื้นฐานมันจริงๆก็ได้ ถ้าผมเลือกที่จะพูดว่าหุ้นปั่นก็เท่ากับว่าผมปิดโอกาสที่ผมจะซื้อหุ้นตัวนั้นเพราะเอาป้ายไปปิดว่า ปั่น แล้วก็จบแล้วผมก็พูดต่อว่าทุกคนที่ซื้อหุ้นตัวนี้กำลังทำเรื่องที่เสี่ยงเกินไปเพราะกำลังเล่นหุ้นปั่นทั้งๆที่จริงๆแล้วพวกเขาอาจจะกำลังทำสิ่งที่ถูกต้องโดยที่เราเองต่างหากที่มองไม่เห็น

จะเห็นได้ว่าทัศนคติของเรานั้นแหละเป็นตัวจำกัดการเรียนรู้ของเรา ถ้าเรายอมรับในตัวคนอื่นและยอมรับว่าเราไม่รู้อะไรต่ออะไรอีกมากมายเหลือเกิน เราก็จะสามารถเรียนรู้เรื่องราวต่างๆได้อีกมากโข แต่ถ้าเราเป็นคนจิตใจคับแคบไม่ชอบเห็นคนอื่นก้าวหน้าไม่ชอบเห็นคนอื่นกำไรเราก็จะคิดไปหมดว่าคนอื่นที่กำไรมันฟลุ๊ก มันโชคดีเล่นหุ้นปั่นได้ตังค์มา ก็คิดแบบนี้ไปทั้งชีวิตและชีวิตนี้ก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากคนเก่งๆคนอื่นเลย

ถ้าอยากก้าวหน้าขอให้เริ่มจากการยอมรับในตัวผู้อื่นครับ

ในตลาดหุ้นนั้นมีการลงทุนหลายแนว ในที่นี้ผมขอพูดถึงมุมมองของนักลงทุนพื้นฐาน ผมคิดว่าการลงทุนแนวพื้นฐานนั้นจะให้ความสำคัญกับตัวหุ้นมากที่สุดมากกว่าทุกอย่าง ถ้าคุณเป็นนักลงทุนแนวพื้นฐานคุณก็จะไม่ออกมาบอกว่าคุณคิดว่าปีหน้า set จะเป็นอย่างไร จะดีหรือไม่ดี แน่นอนคนในตลาดหุ้นชอบฟังเรื่องพวกนี้ ผมเองแต่ก่อนก็เคยออกมาคาดการณ์ set แต่พอถึงจุดนึงผมก็เริ่มรู้ว่าจริงๆแล้วไม่มีใครรู้หรอกว่าตลาดจะเป็นอย่างไร ผมก็เลยเลิกคาดไปแล้ว มีนักลงทุนแนวพื้นฐานหลายๆคนที่ในช่วงตลาด sideway ช่วงปี 2004-2007 พอร์ตพวกเขาโต 6-8 เท่า ช่วงนั้น set ก็ไม่ใช่ขาขึ้นแต่พวกเขารวยขึ้นเยอะมาก พวกเขาไม่ได้ออกมาบอกว่าพวกเขาคาดการณ์ set ยังไง ในสมัยที่ผมเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับภาพใหญ่มากผมเคยไปตั้งคำถามกับ พี่ โจ ลูกอีสาน แห่งเว็บ tvi โดยถามว่าเขามีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับการลงทุนแบบ ศึกษาภาพกว้างก่อนแล้วค่อยเจาะรายบริษัท พี่โจ ตอบกลับมาว่าถ้าเราตามข่าวเศรษฐกิจมากๆก็จะรู้ได้ว่าเศรษฐกิจจะดี กลางๆ หรือ ไม่ดี ซึ่งเราไม่ต้องถึงขนาดไล่ล่าตัวเลขเศรษฐกิจเพราะ buffet กับ lynch ก็ให้เวลากับการติดตามตัวเลขเศรษฐกิจน้อยมากๆ ผมเองได้นำความเห็นของพี่โจมาใช้ในการลงทุนผมเอาเวลาไปดูหุ้นที่น่าสนใจผมก็เจอหุ้นที่ undervalue เรื่อยๆ แต่ถ้าตลาดแพงผมก็เจอหุ้น undervalue น้อย หรือถ้าเจอก็ต้องรอให้หุ้นตัวนั้นลงอีกหน่อยเพื่อเพิ่ม margin of safety ให้มากขึ้นแล้วค่อยลงทุน แต่ถ้าตลาดถูกมากๆผมจะเจอหุ้น undervalue เยอะมากจนตาลายไม่รู้จะเลือกตัวไหนดี จริงๆแล้วทุกๆปีจะมีหุ้นเทพที่ขึ้นมากกว่า 150-200% ตลอด(ยกเว้นปีวิกฤติเศรษฐกิจซึ่งตามสถิติจะมี 10 ปีครั้ง) ดังนั้นถ้าเราเจอหุ้นที่ undervalue หรือเป็นหุ้นเติบโตที่ไม่มีคนค้นพบเราก็ไม่โอกาสทำกำไรสูงๆในตลาด sideway ได้ เช่นในช่วงตลาด sideway รอบก่อนๆ คนที่มองการเปลี่ยน model ของ ticon ที่ขายโรงงานเข้า tfund ออกเป็นคนแรงๆก็จะสามารถทำกำไรจาก ticon ได้เป็นเท่าตัวในเวลาไม่นานเช่น คุณ invisible hand หรือคนที่มองหุ้นประมูลอย่าง ilink ออกว่ามีธุรกิจจัดจำหน่ายและวิศวกรรม ซึ่งในตอนที่ ilink ยังถูกแค่กำไรของธุรกิจจัดจำหน่าย pe ก็ไม่แพงแต่ถ้าปีไหนประมูลงานในส่วนธุรกิจวิศวกรรมได้มากๆกำไรก็พร้อมกระโดด คนที่ทำกำไรได้ก็เช่น คุณ naris คุณ yoyo หรือคนที่มอง oishi ออกตอนต่ำกว่า 20 บาทว่าตลาดให้ pe ต่ำเกินไปเพราะมองว่าชาเขียวน่าจะเป็นแฟชั่นแต่เมื่อตลาดพิสูจน์แล้วว่าชาเขียวไม่ใช่แฟชั่นหุ้น oishi ก็วิ่งขึ้นมาเกือบเท่าตัวในช่วงออกเคมเปน 30 ฝา 30 ล้านหรือกรณีของหุ้น pdi ที่เหมืองสังกะสีโดนพายุแคทรีน่าถล่มทำให้ stock เสียหายเป็นจำนวนมากและหุ้นก็ขึ้นเป็นเท่าตัวในเวลาไม่นานซึ่ง คุณหมอ สามัญชนก็สามารถทำกำไรจากตัวนี้ได้ในเวลารวดเร็ว หรือกรณีของพี่วิบูลย์ที่ได้กำไรจาก pttep เป็น 10 เท่าเพราะมองออกว่าบริษัทมีการ growth ของกำลังการผลิตต่อเนื่องและมี pe ที่ต่ำในขณะที่บริษัทมี five forced model ที่แข็งแกร่งมากหรือพี่โจ ลูกอีสาน ที่เข้าใจถึงธุรกิจประกันและเป็นคนแรกๆที่มองถึง model ของ bancasuurance ออกและมองออกว่าการขาดทุนของ scnyl ในปี 2004 เป็นเพราะต้องจ่ายค่าคอมเยอะในปีแรกแต่หลังจากนั้นจะค่อยมีเบี้ยรับเพิ่มขึ้นเสมอ หรือ พี่กาละมังแห่ง tvi ที่ทำกำไรจาก ums ได้ถึง 500% ในปีเดียวเพราะเห็นว่า pe ต่ำและมี dividend เยอะในขณะเดียวกันการที่น้ำมันราคาแพงก็สามารถชวนลูกค้าเปลี่ยน boiler ได้ง่าย ยังมีตัวอย่างอีกมากมายซึ่งผมไม่สามารถเขียนได้หมดแต่ผมกล้ายืนยันว่าในตลาด sideway นั้นจะมีหุ้นที่ทำผลตอบแทนสูงๆได้ตลอดและจะมีคนที่รวยจากหุ้นเหล่านี้ด้วย จะเห็นได้ว่าหลายๆครั้งโอกาสการลงทุนเกิดจากนักลงทุนคนอื่นยังมองตัวธุรกิจจริงๆของบริษัทไม่ออก หรือนักลงทุนไม่เข้าใจตัวธุรกิจเชิงลึกของหุ้นเหล่านี้ทำให้ผู้ที่ค้นพบหุ้นเหล่านี้ทำกำไรได้สูงในเวลาไม่นาน

ผมคิดว่าถ้าคุณเป็นนักลงทุนแนวพื้นฐานสิ่งที่คุณควรทำคือ การหาหุ้น undervalue หุ้น underestimate หุ้น change business model หุ้น growth ที่คนยังมองไม่เห็น หุ้นคอมโมดิตี้ที่คนไม่เข้าใจตัวธุรกิจหรือมีภัยธรรมชาติมาทำให้ stock เสียหายหุ้นประกันชีวิตที่เปลี่ยนช่องทางการขายและเติบโตเร็ว หรืออะไรต่างๆ ที่พี่ๆที่ลงทุนในแนวพื้นฐานรุ่นก่อนๆสามารถทำกำไรได้อย่างงดงาม ยิ่งคุณให้เวลากับการศึกษาหุ้นตัวใหม่ๆการอ่าน annual ฟัง clip oppday มากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีโอกาสมากขึ้นเท่านั้น ผมคิดว่านี้คือสิ่งที่ควรทำของนักลงทุนแนวพื้นฐาน

ถามว่าเศรษฐกิจ usa ยุโรป มีผลต่อราคาหุ้นไหม คำตอบคือมี คำถามต่อมาคือแล้วเราควรใส่ใจไหม ในความเห็นของผมคือ ผมว่ามันเป็นปัจจัยที่เราควบคุมไม่ได้เนื่องจากว่าเราไม่มีทางรู้ว่า europe ประชุมรอบนี้จะเพิ่มเงินกองทุนเท่าไหร่ กรีซจะรอดไหมในเดือน ธันวาคม อิตาลีจะเป็นรายต่อไปเมื่อไหร่ ผมว่าเราตามข่าวได้แต่เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราไม่รู้ว่าผู้นำเยอร์มันนีจะตัดสินใจอย่างไร ผมเลยคิดว่าถ้าเราต้องเสียเวลามหาศาลในการติดตามข่าวแต่ผลลัพธ์คือเราควบคุมอะไรไม่ได้ เราควบคุมให้ eu เตะ กรีซออกไปจากกลุ่มเพื่อให้มันจบเร็วๆเพราะเราเบื่อความครุมเครือไม่ได้ หลังๆผมเลยไม่ค่อยติดตามข่าวพวกนี้มากแล้ว และผมคิดว่าการติดตามข่าวพวกนี้มากจนเกินไปและให้น้ำหนักของปัจจัยพวกนี้มากกว่าการศึกษาพื้นฐานหุ้นน่าจะเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำสำหรับนักลงทุนแนวพื้นฐาน

ผมเลยอยากจัดกิจกรรมเกี่ยวกับการอ่านหนังสือการลงทุนแล้วมาทำมีทติ้งแบบผลัดกันเล่าเนื้อหา

โดยมีเงื่อนไขดังนี้

1.จะต้องเป็นหนังสือการลงทุุนต่างประเทศที่ยังไม่มีแปลเป็นไทย อย่างเช่น one up on wall street มีแปลเป็นไทยแล้วไม่เอา แบบนี้เป็นต้น

2.ไม่จำกัดศาสตร์ก็คือขอให้เกี่ยวกับการลงทุนเถอะ ทางตรงทางอ้อมได้หมด เช่น คุณอาจจะอ่านหนังสือเกี่ยวกับ ทิศทางค่าเงิน usa ,euro ของต่างประเทศแบบนี้ก็นำมาแชร์ได้ หรือจะเป็นการทำ arbitage ก็ได้ จะเป็น day trade ก็ได้ fundamental ก็ได้ พูดง่ายๆว่า open หมด ขอให้เกี่ยวกับการลงทุน

3.คุณจะต้องส่งสรุปคร่าวๆหนังสือมาทางเมล์ของผมก่อนเพื่อดูว่าข้อมูลของคุณเป็นไปตามกติกาหรือไม่ โดยส่งสรุปจะเป็น pwp หรือ word ก็ได้มาที่เมล์ honghardcore@hotmail.com

4.ผมจะนำหนังสือต่างประเทศไปพูดสองเล่ม เนื่องจากผมเป็นเจ้าบ้านก็จะพูดมากกว่าแขกรับเชิญโดยจะเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับหุ้น high growth ของ อเมริกาและอีกเล่มเป็นเล่มเกี่ยวกับการเทรด

ถ้าทำแล้ว work ก็อาจจะมีการนัดทุกๆ 3 เดือน ถ้ามีสมาชิก 15 คนก็เท่ากับว่าทุกคนจะอ่านหนังสือ 1 เล่มแล้วได้ฟังสรุปของอีก 14 เล่ม ซึ่งทำให้เรามีความรู้ทางการลงทุนที่กว้างมากขึ้นเยอะ โดยงานจะจัดวันอาทิตย์ที่ 15 มกราคม เวลากับสถานที่จะส่งกลับไปให้กับคนที่อีเมล์สรุปหนังสือมาให้

ถ้ามีคนส่งมาครบแล้วก็จะขึ้นว่าเต็มแล้วนะครับ

โดยหนังสือที่มาการจองแล้วมีดังนี้ (คนที่ยังไม่ได้จองไว้กรุณาอย่าซ้ำเล่มนะครับ)

1.finding the next starbuck(hongvalue)

2.trend following(hongvalue)

3.super stock(new)

4.how to make 2000000 dollar(projectpawiz)

5.come into my trading room(poom)

6.invisible hand(march)

7.The Most Important Thing (pommobo)

8.the greatest trade ever(big)

9.how to trade stock(babycat)

10.investment valuation(shivek)

11.Secrets for Profiting in Bull and Bear Markets (settravuth)

12.More money than God(โบ๊ต)

13.The Little Book of Big Profits from Small Stocks(andy)

14.Great by Choice (todsawat)

15.The oil factor(np)

16.random walk(special guest)

17.game over(airazoc)

clip ผมพูดที่ตลาดหลักทรัพย์ครับ ไปที่วันที่ 24 ธันวาคม ให้ลากเวลาไปที่หนึ่งชั่วโมงกับอีกหนึ่งนาทีจะเป็นช่วงที่ผมบรรยายครับ ภาพชัดมากๆครับ

 ก่อนอื่นต้องพูดถึงนิยามคร่าวๆของขนาดบริษัทก่อน ผมคิดว่าบริษัทขนาดใหญ่คือบริษัทที่อยู่ใน SET 50 ซึ่งแน่นอนว่า MARKET CAP ของหุ้นใน SET 50 ต้องเกิน 20,000 ล้าน ดังนั้นนี่คือบริษัทขนาดใหญ่แน่นอน ส่วนนิยามของผมบริษัทที่ไม่อยู่ใน SET 100 เป็นหุ้นเล็ก ส่วนหุ้นที่อยู่ใน SET 100 แต่ไม่อยู่ใน SET 50 ผมคิดว่าเป็นบริษัทขนาดกลาง ทีนี้เรามาพูดกันว่าขนาดของบริษัทเกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์หุ้นยังไง เรื่องแรกเลยคือ บริษัทขนาดใหญ่มักจะมีนักวิเคราะห์ทำบทวิเคราะห์ออกมาเยอะกว่าบริษัทขนาดเล็ก เนื่องจากลูกค้าส่วนมากก็เล่นหุ้นขนาดใหญ่ๆ ที่มีปริมาณการซื้อขายมาก ดังนั้นสำหรับนักลงทุนที่เพิ่งหัดวิเคราะห์หุ้นบริษัทขนาดใหญ่จะหาข้อมูลได้ง่ายกว่า

 ยิ่งถ้านักลงทุนได้บทวิเคราะห์ของต่างประเทศที่มี 20 – 30 หน้า มีเกี่ยวกับภาวะอุตสาหกรรม สถานการณ์แข่งขัน การประเมินมูลค่าหุ้น จุดอ่อนจุดแข็งของหุ้น จะทำให้นักลงทุนเข้าใจหุ้นได้ค่อนข้างลึก แต่หุ้นขนาดเล็กคงจะไม่ค่อยมีต่างประเทศทำข้อมูลเชิงลึก เพราะทำไปลูกค้าก็คงไม่ซื้อเนื่องจากปัญหาด้านสภาพคล่อง แต่ในทางกลับกันการที่มีคนติดตามเยอะก็ทำให้โอกาสที่จะค้นพบหุ้นเติบโตที่ยังไม่ค่อยมีคนรู้เป็นไปได้ยาก ในหนังสือรวยได้ด้วยหุ้นเล่ม 1 ของผมเคยกล่าวเอาไว้ว่า การลงทุนในหุ้นเติบโตที่คนยังไม่ค้นพบถือว่าน่าสนใจที่สุด เพราะว่าบริษัทลักษณะนี้เป็นม้ามืดประเภทเข้าเส้นชัยแบบไม่มีคนคาดถึง และอัตราต่อรองก็จะไม่สูงเท่าม้าเต็ง (ม้าที่คนส่วนใหญ่เชื่อว่ามีโอกาสเข้าวินสูง) ดังนั้นถ้าหุ้นแบบนี้เข้าวิน (กำไรดีเกินคาด) ก็จะทำให้คนแทงม้ารวยละไปเลย เนื่องจากอัตราต่อรองจะต่ำกว่าพวกม้าเต็ง พูดในมุมของการลงทุนก็คือ หุ้นที่ดีและมีคนรู้ว่าดีเยอะ (นักวิเคราะห์เขียน RESEARCH ถึงเยอะ มีการพูดกันตามรายการโทรทัศน์เยอะ) แม้ว่ามันจะดีจริง แต่ผู้ถือหุ้นก็ได้รางวัลน้อยกว่าเมื่อเทียบกับหุ้นขนาดเล็กที่ไม่ค่อยมีคนติดตาม

เมื่อ 4 – 5 ปีก่อน เคยมีหุ้นนำเข้าถ่านหิน เพื่อจำหน่ายให้กับโรงงานอุตสาหกรรมตัวหนึ่ง มี DIVIDEND YIELD ที่สูง มี ROE สูง มี GROSS MARGIN สูง แต่มี PE ที่ต่ำ เนื่องจากคนไม่ค่อยสนใจ เพราะว่าหุ้นตัวนี้ไม่มีเหมืองเป็นของตัวเอง และธุรกิจมีขนาดเล็ก ทำให้คนไม่มั่นใจว่าจะแข่งกับหุ้นถ่านหินตัวอื่นที่มีเหมืองได้อย่างไร ต่อมาพอหุ้นถ่านหินตัวนี้ทำกำไรได้ดีเกินคาด และคนเริ่มเห็นมากขึ้น หุ้นตัวนี้เลยขึ้นไปถึง 500% ในเวลาปีเดียว ผลตอบแทนระดับนี้ถือว่าทำให้คนรวยได้เลย ผลตอบแทนระดับนี้เท่ากับคนที่ฝากเงินแล้วได้ดอกเบี้ยปีละ 1.5% หลายร้อยปีทีเดียว (เป็นไปไม่ได้เพราะอายุไม่ยาวขนาดนั้น) ในช่วงเวลานั้นหุ้นถ่านหินขนาดใหญ่ที่มีเหมืองเป็นของตัวเอง มีราคาเพิ่มขึ้นเกือบ 200% เหตุผลน่าจะเป็นเพราะว่าหุ้นนำเข้าถ่านหินตัวนั้นถือเป็นม้ามืดที่ไม่มีคนติดตามเท่าไหร่ ( ดูจากค่า PE ที่ต่ำกว่าและ DIVIDEND ที่สูงกว่า ) ผมคิดว่าไม่น่าจะมีกฎตายตัวว่าหุ้นขนาดเล็กหรือขนาดใหญ่ดีกว่า ผมคิดว่ามันขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของผู้ลงทุนมากกว่า เช่น นักลงทุนมือใหม่ที่ยังไม่สามารถวิเคราะห์หุ้นด้วยตัวเองได้ น่าจะเหมาะกับหุ้นขนาดใหญ่ เนื่องจากสามารถอ่านข้อมูลจากบทวิเคราะห์ เพื่อให้เห็นภาพได้มากขึ้น แต่ถ้าเป็นนักลงทุนที่มีประสบการณ์สูงและวิเคราะห์หุ้นได้ลึก น่าจะเหมาะกับหุ้นขนาดเล็กมากกว่า เพราะถึงแม้จะไม่มีบทวิเคราะห์ นักลงทุนก็สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยตัวเอง ประเด็นต่อมาคือ ขนาดพอร์ตของนักลงทุน ถ้านักลงทุนพอร์ตใหญ่ (มีเงินมากกว่า 100 ล้าน) การซื้อหุ้นตัวเล็กๆจะทำได้ลำบาก เพราะปริมาณซื้อขายหุ้นตัวเล็กถือว่าน้อยมาก แต่ถ้าเป็นคนพอร์ตเล็กน้อย ( 1 แสน – 1 ล้าน ) หุ้นตัวใหญ่หรือหุ้นตัวเล็กก็ไม่น่าต่างกันมาก มองในมุมนี้นักลงทุนพอร์ตเล็กจะได้เปรียบคนพอร์ตใหญ่ ประเด็นต่อมาคือ บริษัทขนาดเล็กน่าจะเติบโตได้มากกว่าบริษัทขนาดใหญ่ ประเด็นนี้มีส่วนที่จริงและไม่จริง ส่วนที่จริงก็คือ ในเชิงตัวเลขแล้วบริษัทที่มียอดขายระดับ 1,000 ล้าน ถ้ามีการบริหารจัดการที่ดี มีการจับตลาดที่ถูกต้อง การที่บริษัทจะเพิ่มยอดขายให้โตเท่าตัวภายใน 3 ปี ก็เป็นไปได้ อย่างกรณีของบริษัทนำเข้าถ่านหินในสมัย 4 – 5 ปีก่อน ยอดขายของบริษัทในปี 2551 โตกว่าปี 49 มากกว่า 100% ด้วยซ้ำ

แต่ถ้าเป็นบริษัทที่มียอดขาย 40,000 ล้าน การจะเติบโตได้เป็นเท่าตัวย่อมไม่สามารถใช้เวลาเพียง 2 – 3 ปี เพราะบริษัทจะขายของให้ใครล่ะ เพิ่มขึ้นตั้งหลายหมื่นล้าน เราอาจเห็นบริษัทขนาดใหญ่ใช้วิธี TAKE OVER เหมืองที่ต่างประเทศแทน ( วิธีนี้ก็เพิ่มยอดขายได้เร็วในเวลาสั้นๆ ) ซึ่งบริษัทขนาดเล็กจะมีทุนน้อยกว่าคงไม่สามารถไล่ TAKE OVER ได้เยอะเหมือนบริษัทขนาดใหญ่ ข้อสรุปของผมคือ บริษัทขนาดเล็กมีความได้เปรียบเรื่องการเติบโตที่ทำได้ง่ายกว่า แต่เสียเปรียบในเรื่องขนาดของทุน ที่ไม่สามารถไปไล่ TAKE OVER ใครต่อใครได้ และบริษัทขนาดใหญ่ยังสามารถระดมทุนด้วยการออกหุ้นกู้ได้ แต่บริษัทเล็กทำไม่ได้ เพราะคนไม่เชื่อถือมากพอ

วันพุธที่ 14 ธันวาคม ผมได้รับเกียรติจากห้องสมุดตลาดหลักทรัพย์ให้ไปเปิดตัวหนังสือของผม จึงอยากเรียนเชิญพี่ๆเพื่อนๆทุกท่านที่สนใจการลงทุนครับ

ในช่วงต้นผมขอพูดถึงที่มาของหนังสือของผมและหลักการในหนังสือ

และหลังจากนั้น

ผมได้เตรียมเนื้อหาไปพูดไม่ให้ซ้ำกับงานก่อนๆนะครับ โดยเนื้อหาที่จะพูดผมทำไว้คร่าวๆดังนี้ครับ

1.วิธีการหาข้อมูลชั้นเยี่ยมโดยไม่มีค่าใช้จ่ายที่รายย่อยไม่ควรพลาดทำได้อย่างไร

2.วิธีการเก็บข้อมูลของนักลงทุนว่าควรมีการจัดเก็บอย่างไรให้มีประสิทธิภาพและง่ายต่อการค้นหา

3.วิธีการอ่านงบการเงินเพื่อที่จะทำประมาณการกำไรของหุ้นใน sector ต่างๆ

4.การเข้าใจ model ธุรกิจเพื่อเข้าใจกลไกการ valuation หุ้นผ่าน dcf และ pe

5.การบริหารจิตใจเพื่อการลงทุนว่าเราควรจะใช้ชีวิตแบบไหนเพื่อให้มีแรงกดดันทางการลงทุนให้น้อยที่สุด

6.เศรษฐศาสตร์กับการลงทุนว่าภาพใหญ่ๆของเศรษฐกิจมีผลต่อการลงทุนมากแค่ไหน

7.วิธีคิดการซื้อหุ้นในภาวะวิกฤติว่าทำอย่างไรจะกล้าซื้อหุ้นที่ถูกมากๆโดยไม่ปล่อยให้ความกลัวจากนายตลาดมาครอบงำ

8.ความสำคัญของ five force model กับการวิเคราะห์หุ้นด้วยปัจจัยเชิงคุณภาพว่าสามารถประยุต์ five force กับตัวเลขทางบัญชีเพื่อการลงทุนได้อย่างไร

9.case study หุ้น 10 เด้งที่ไม่มีในหนังสือ

10.เปิดให้ถามตอบตอนช่วงท้าย

11.มีให้ผู้เข้าฟังร่วมตอบคำตอบโดยมีการแจกหนังสือ(สำหรับคนซื้อแล้วก็เอาหนังสือไปให้เพื่อนได้)

เรียกว่างานนี้ผมเตรียมแก้ผ้า(เปิดเผยเคล็ดลับที่มีทั้งหมด)ในงานนี้เลย ไม่มีค่าใช้จ่ายนะครับ หลังจากจบงานนี้ผมคงหมดมุขไปอีกนานมาก 555

รอบนี้เริ่มงานตอน 18.00 นะครับเนื่องจากทางห้องสมุดมารวยเห็นว่าหลายท่านที่ทำงานเลิกตอนเย็นอาจจะมาตอน 17.30 ไม่ทัน ต้องขอบคุณห้องสมุดมารวยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ